|
| ||||
| ||||
|
|
| Radicale politieke denkers: tussen woord en daad? Januari-februari 2012 |
| PROGRAMMA |
| maandag 06 februari 2012 - 20u15 Antonio Negri Sonja Lavaert, VUB Antonio Negri is niet alleen een van de belangrijkste post-marxistische denkers maar ook een van de weinige die omwille van zijn radicale politieke theorieën in de gevangenis belandde. De staatsstructuren en de als democratie vermomde autocratische instellingen die hij bekritiseerde, gaven hem een levendige bevestiging van hun onderdrukking en geweld. De gevangenschap leidde tot een radicalisering van zijn standpunten, een zoektocht naar verzetsstrategieën, de tactische vraag hoe de overgang te maken naar echt gemeenschappelijke machtsinstellingen en sociale rechtvaardigheid. In The Savage Anomaly (1981) schoof hij het perspectief van de menigte naar voor als alternatief voor een moderniteit die gevangen zit in eenkennigheid. De geschiedenis is geen vooraf te bepalen eenrichtingsbaan doch een netwerk van variaties, veranderingen en verschillen die nu eens bij elkaar invoegen, dan met elkaar botsen. Machtsrelaties worden gekoppeld aan kennisonderzoek en gevoelens zoals liefde; kritiek en verzet worden verbonden aan verbeelding en creativiteit. Samen met Michael Hardt schreef Negri de trilogie Empire (2000), Multitude (2004) en Commonwealth (2009) waarvan het eerste boek een basistekst is voor de antiglobalisten. Sonja Lavaert is filosoof en italianist. Zij doceert aan het departement Toegepaste Taalkunde van de Erasmushogeschool, Vrije Universiteit Brussel. |
| dinsdag 31 januari 2012 - 20u15 Chantal Mouffe en Ernesto Laclau Thomas Decreus, KUL LET OP! Uitzonderlijk op een DINSDAG, niet op maandag! Met 'Hegemony and Socialist Strategy' (1985) zetten Ernesto Laclau en Chantal Mouffe de bakens uit van wat ze zelf een 'post-marxisme' noemen: een marxisme ontdaan van ieder essentialisme en gestoeld op een post-structuralistische ontologie. Tegenover de schampere houding van het orthodoxe marxisme ten aanzien van de liberaal-democratische erfenis, pleitten Laclau en Mouffe voor een omarming van dat erfgoed en een verdere radicalisering ervan. In hoeverre kan een dergelijk post-marxisme een nieuwe leidraad zijn voor de herformulering van een linkse ideologie ? En, nog belangrijker: kan het de deur openen naar nieuwe strategieën voor verzet? Thomas Decreus is verbonden aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte, Leuven. |
| maandag 23 januari 2012 - 20u15 Jacques Rancière Matthias Lievens, KUL Jacques Rancière is een rijzende ster binnen de politieke filosofie, maar blijft relatief onbekend bij linkse activisten. Dat is ongetwijfeld onterecht: zijn hele politieke filosofie is gebaseerd op een creatieve poging om democratie radicaal te herdefiniëren in termen van de daden van verzet en dissidentie die de gevestigde orde steeds opnieuw onderuit halen. Hij zet gangbare begrippen op hun kop, en plaatst gelijkheid opnieuw helemaal centraal in het denken over politiek. Hij ontwikkelt op die manier een heel eigen vocabularium, dat niet louter academische waarde heeft, maar vooral ook een belangrijke inspiratiebron kan zijn voor politieke actie. Mathias Lievens is postdoctoraal onderzoeker aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte, Leuven. |
| Programma |
| Kies een thema om het programma te doorbladeren. |
Infomania · Sparrestraat 1a, 9000 Gent · Tel: 09/227.18.25